Salamat, Ireland!

NAPAIYAK ako habang pinanonood sa BBC World at Channel News Asia ang balita na 62.1% ang bumoto ng “Yes” sa referendum sa Ireland tungkol sa ligalisasyon ng kasal sa pagitan ng dalawang lalaki at dalawang babae. Vonggang 1,201,607 ang bumoto ng “Yes” at 734,300 naman ang bumoto ng “No.” Maliit lamang ang bansang Ireland na may populasyon na 4.8 milyon.

Marami na ring mga bansa sa mundo na ligal na ang homosexual marriage pero nauna ang Ireland na gumawa nito sa pamamagitan ng pagboboto ng kanilang mga mamamayan. Marami na ring bansa ang may same-sex civil partnership na hindi kasing galing ng homosexual marriage ngunit puwede na rin bilang simula.

Ang saya-saya nila—silang mga homoseksuwal at ang mga tagasuporta nila sa isang plasa sa Dublin. Ang iba kasama pa nila ang maliliit na anak sa pagbunyi. May mga bandera sila ng balangaw na siyang simbolo ng LGBT. May mga nag-iibigang parehong babae at parehong lalaki na napapaiyak sa saya at naghahalikan pa sa harap ng kamera upang makita ng buong mundo ang ligaya at ganda ng kanilang pagmamahalan.

Nag-iba tuloy ang paningin ko sa Dublin. Ang reference ko lang kasi ng Dublin ay ang kalipunan ng mga malulungkot na kuwento ni James Joyce na Dubliners. Ngayon ang larawan na ng Dublin sa aking puso’t isipan ay ang mga taong nagbubunyi sa plasa na puno ng mga banderang balangaw.

Habang pinapanood silang nagsasaya, nahahawa ako sa kanilang ligaya at may namumulaklak na inggit sa aking kasingkasing. Sana ang lahat ng bansa ay tulad nila. Sana ang Filipinas ay maging katulad nila na napakaabanse na ng sibilisasyon.

Masaya rin ang kanilang Prime Minister Edra Kenny sa resulta ng referendum. Aniya, ang pagkapanalo raw ng “Yes” ay nangangahulugang, “Yes to love.” Na-quote din siya ng CNN sa pagsabi na ang referendum ay, “Disclosed who we are—a generous, compassionate, bold and joyful people” na totoong-totoo. Ayon din sa balita, suportado raw ng lahat ng mga partidong politikal sa Ireland ang “Yes.” May isang grupo pa nga ng mga gay activist na nanghimok ng mga Irish na nasa ibang panig ng mundo na umuwi para bumoto ng “Yes.” At marami nga ang nagsiuwian upang bumoto—homoseksuwal man o hindi subalit naniniwala sa pagkakapantay-pantay ng lahat ng tao.

Siyempre ang kontrabida ay ang Simbahang Katolika. Parang dito rin sa Filipinas na kontra nang kontra sa Batas Reproductive Health ngunit kung tutuusin halos wala namang ginagawa ang simbahan upang tulungan ang mahihirap na naghihirap dahil sa dami ng mga anak. Ginagawa pa ngang negosyo ng mga pari at madre ang simbahan (may fixed na bayad ang binyag, kasal, at misa sa patay), ang mga ospital (ang mga mamahaling ospital ay nakapangalan sa mga santo), at ang mga kolehiyo at unibersidad nila (na kadalasan nakapangalan din sa mga santo).

Walang nagawa ang mga obisbo roon dahil nadidismaya na rin ang maraming Irish dahil wala namang kongkretong ginagawa ang Simbahang Katolika roon sa mga kaso ng seksuwal na pang-aabuso ng mga pari sa mga bata roon. Parang dito rin sa atin. Kapag may pari na maeskandalo, tikom ang bibig ng mga madaldal na obispo at binabayaran na lamang nila ang biktima at pamilya nito upang tumahimik na lamang.

Sa mga kabulastugang ginagawa ng mga obispo at pari dito sa ating bansa, hindi malayong dadating ang araw na mawawalan na rin sila ng impluwensiya sa ating mga mamamayan. Hindi pa nga nila naipaliwanag ang eskandalo tungkol sa mga “Pajero Bishop” na tumanggap ng “donasyon” mula sa kurap na pamahalaan ni Gloria Macapagal Arroyo. Hindi pa rin nila naipaliwanag nang husto kung bakit tumatanggap sila ng limpak-limpak na donasyon mula sa mga katulad ni Janet Lim Napoles. Di ba nga’t nagpapatayan ang siyam na milyong deboto sa pagsampa sa karo ng Hesus Nazareno tuwing pista ng Quiapo subalit dinadala pala ang rebolto sa bahay ni Napoles kung maisipan nitong Pork Barrel Scam Queen na magdasal?

Alam ito ng mga obispo at kahit ng Vatican mismo kung kaya kailangan tayong bisitahin ng Santo Papa. Ang pagpunta rito ni Pope Francis ay isang malaking public relations tsenes. Tayo lang naman kasi ang may mayoryang Katolikong mamamayan sa Asya kaya dapat siguraduhin nilang mauuto nila tayo. Sa Europa at Estados Unidos, hindi na rin naman ganoon kalakas ang impluwensiya ng Vatican. Kung totoo kasing pumunta siya rito para sa mga mahihirap, bakit hindi niya pinagalitan kaagad ang mga kurap na politikong humalik sa kaniyang singsing pagbaba pa lamang niya ng eroplano? Kasi namumulitika siya. Kasi kailangan niyang mag-PR sa mga politiko. Kasi ang Santo Papa ay politiko rin naman.

Sa pagbisita ni Pope Francis dito sa Filipinas, naging bonggang opyo lamang siya.

Kung ako si Pope Francis, magtatalak ako na magtatalak habang nandirito ako sa Filipinas. Hindi ko pahahalikin sa aking singsing ang mga magnanakaw na politiko. At huwag siyang magtsenes na tulad ni Hesus ay nandito siya sa Filipinas para sa mga makasalanan. Milyon-milyong Filipino ang namamatay sa gutom at sakit, at namumuhay na walang dangal, dahil sa mga politikong ito na paboritong misahan ng kaniyang mga obispo at pari.

Ang punto ko ay—tigilan na natin ang ating Catholic hypocrisy. Ang nangyayari kasi, maraming baklang pari (at I’m sure may mga obispo rin) ang ginagamit ang pera ng simbahan at pati mismo ang mga kumbento upang mangkuflang ng mga lalaki. At dedma lamang ang mga obispo rito. Nagbubulag-bulagan sila habang sinasabi pa ring mapupunta sa impiyerno ang kaluluwa ng mga bakla.

Kaya dapat nating gawing halimbawa ang Ireland. Gawin nating irrelevant ang relihiyon sapagkat mga negosyo lamang talaga ito na nagtatago sa kapa ng Diyos. Tingnan natin ang mga lider ng Simbahang Katolika at iba pang mga Kristiyano kunong sekta. Di ba ang sarap ng buhay nila samantalang barya-barya lamang ang ipinamumudmod sa mga kasapi na dasal nang dasal pero mga dukha pa rin? Nakatira sila sa mga malapalasyong bahay, abrod nang abrod, magagara ang damit at alahas, at pang-royalty ang buhay. Pero ang mga faithful, mga uto-utong purita kalaw habambuhay.

Mga obispo, pari, at religious leader—pagmasdan ang Ireland! Tama lamang na pagpawisan kayo nang malagkit dahil malapit na ang araw na mawalan kayo ng saysay.

Salamat mga kapatid na Irish! Isang pakiusap lang. Sa inyong pagdiriwang, isipin ninyo kaming nandirito pa sa mga bansang balot pa ng kadiliman ng kamangmangan dahil sa mga kurap na politiko at sa mga mukhang perang lider ng mga simbahan ginagamit lamang ang pangalan ng Diyos.

[24 Mayo 2015 Linggo / NAIA Terminal 3]

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Baguhin )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Baguhin )

Connecting to %s